Als je ooit een docuboek wil lezen over wat je huisdier allemaal binnenspeelt, is pet food politics iets voor jou!
Korte samenvatting:
Marion Nestle, ook gekend als auteur van Food politics vertelt hoe enkele telefoontjes over zieke katten geleid heeft tot de grootste terugroeping van consumer producten in de Verenigde Staten én een internationale crisis veroorzaakte over de veiligheid van geïmporteerde voeding tot tandpasta, banden en speelgoed.
In deze docu volgt de auteur het spoor van verontreinigde voedingsingrediënten in de voedselketen van varkens, kippen en vissen (uit de VS en Canada) tot hun bron in China.
Het begint als een probleem bij katten en honden en groeit uit tot een grote bezorgdheid voor iedereen.
Nestle ontdekt onverwachte linken tussen de voedingsvoorziening voor huisdieren, boerderijdieren en mensen. Ze duidt daarbij nog op de globalisatie en het onduidelijk geworden overzicht van voedsel.
Wat mij bijbleef:
Het verbaasde me te ontdekken dat elke huisdierliefhebber wel veel waarde schenkt aan wat hij zijn dier geeft. Wat me nog meer verbaasde was de dierenvoedingsindustrie een sluw marketingspelletje speelt. Volgens standaarden moet elk voeder dezelfde minimumvereisten bevatten. Dit zijn enzymen, proteïnen, vitaminen enzovoorts. Deze producten samen smaken helemaal niet lekker. Daarom voegen ze er smaakstoffen en kleurstoffen bij. Zo bedotten ze de huisdieren en zal je dier er toch van eten. Dát is trouwens de enige reden waarom je huisdier een voorkeur heeft voor een voeder, de smaakstoffen. Ongetwijfeld zal je het al meegemaakt hebben: je kat of hond krijgt zijn voederbakje is nog halfvol, toch staat hij te bedelen en zal hij opnieuw eten als je er nieuw voer bijdoet. Dat oude voer bevat nochtans evenveel noodzakelijke elementen. Ze zijn dus niet slechter van kwaliteit. Er is wel één essentieel verschil. De smaak- en geurstoffen zijn vervlogen.
Om het oog van het baasje te strelen voegen ze er nog kleurstoffen aan toe. Weet je wel, die groene brokjes die groenten voorstellen en de rode brokjes het vlees? Helemaal niets van waar. Niemand staat er echt bij stil maar we worden bedot waar we bijstaan.
Ow ja, ik was nog bijna de structuur vergeten. Hoe groot nu een brokje is of hoeveel gelei er rond zo een brokje hangt maakt een dier niet uit. Het is voor de mensen dat verschillende structuren bestaan. Voor de ene is droge brokjes aangenamer dan vochtige brokjes in gelei. Anderen vinden vochtige brokjes 'natuurlijker'. Wist je trouwens dat 80- 90% van de natte brokjes gewoon water is? Vreemd toch als je bedenkt dat die verpakkingen vaak duurder zijn dan droogvoer.
Dat er in Amerika een voedselvergiftiging uitbrak was de schuld van een Chinees bedrijf. Hier kwam een vervuiling in de granen terecht. Amerika en Canada importeerden allemaal granen uit China om zo de concurrentiedruk aan te kunnen. In de dierenvoeding woedt een grote prijzenoorlog. Outsourcen is dan ook zeer belangrijk, vaak ten koste van de voedselveiligheid.
Voedselveiligheid wordt gegarandeerd door verschillende agentschappen die regelmatig tests uitvoeren. Door beperkte middelen voor het opzoeken van bepaalde bestanddelen gebruiken ze oude goedkopere methodes. Voor het meten van proteïnen (eiwitten) controleren ze of de andere stoffen die typerend zijn voor proteïnen aanwezig zijn (melanine). Landbouwers kwamen dit te weten en voegden gewoon pure melanine toe waardoor de proteinenwaarde veel hoger lag dan eigenlijk het geval was. Door de hoge concentratie van melanine en de combinatie met cyanide kreeg je een dodelijke cocktail die de nieren uitschakelden.
Vervuild dierenvoer is niet onschadelijk voor de mens. Er zijn gevallen gekend van bejaarden en kinderen die in aanraking kwamen met salmonella besmet dierenvoer en hiervan ziek werden, zelfs stierven. Baasjes willen dan ook hoge kwaliteitsvoeding voor hun dier. Ze hechten een enorme belangrijk rol aan het dier en dus ook de voeding.
Als protest kwam Amerika met verpakkingen 'made in Amerika'. Globalisatie heeft dus inderdaad zijn voor- maar ook nadelen. Voordelig is de prijs, nadelig de veiligheid.
Als je echt veilig wil spelen koop je producten die op een kleine schaal gemaakt worden. Lokale voeding bijvoorbeeld. Of als je nog verder wil gaan kook je voortaan een potje mee voor je huisdier.
Bron: Nestle, M.,(2008). Pet food politics: the chihuahua in the coalmine , Los Angeles: University of California press.
| Commentaar |
|
