Een kraai die bijna omkwam van de dorst, vloog opgetogen naar een kruik die hij iets verderop had ontdekt. De kruik bevatte inderdaad water, maar dat stond zo laag dat het dier er met geen enkele mogelijkheid bij kwam. De vogel probeerde de kruik om te stoten, zodat hij op zijn minst een beetje water kon drinken. Helaas was hij niet sterk genoeg.
Uiteindelijk gooide de kraai allerlei takjes die hij in de omgeving vond, één voor één in de kruik. En zie, het water steeg beetje bij beetje, tot aan de rand zodat de kraai zijn dorst kon lessen.




