Althans voor drie dagen. Op 30 maart vertrok ik voor een driedaagse verkenning van Berlijn. Samen met de studenten en docenten Communicatie en Multimediadesign kozen we bewust voor een alternatief bezoek. Een grote interesse voor kunst en media en minder voor toerisme.
Berlijn is groot, heel groot. Het leek mij een enorme draaischijf te zijn rondom de Fernseturm. Een metrorit van twee minuten is voldoende om in een heel andere omgeving terecht te komen. Berlijn is dan ook een zeer grote verzameling van verschillende culturen, religies en kunst.
Door de grootte van de metropool is Berlijn een stad met open ruimtes. Je krijgt dan ook geen overweldigend of bedrukkend gevoel. Nog vreemder was dat er weinig volk over straat liep. Zelfs op het drukste punt van Berlijn, Alexanderplatz, was het niet overdreven druk. Mooi meegenomen was dan nog dat je je ongelooflijk op je gemak voelt. In Berlijn voel je je echt thuis. Opvallend weinig (zichtbare) politie. Zelfs de conducteurs van de metro zijn undercover.
Als je ooit eens afzakt naar deze stad doe dan naast je gebruikelijke toeristische toer ook eens de 'alternative Berlin tour'. Berlijn krioelt van graffiti. In deze tour leer je deze streetart te appreciëren. Je zal zelfs de echte kunstenaars herkennen op de verschillende gevels. Je bezoekt plekjes in Berlijn die je enkel in de filmscène zou tegenkomen. Ze hebben veel weg van kraakpanden. Vervallen krotten vol met vuil en graffiti. Minidorpen met alternatieve mensen die de maatschappij verafschuwen. Ze leven in trailers en hebben enkel contact met hun gemeenschap. Vooroordelen en schrik worden ongetwijfeld omgezet in bewondering en waardering. Een absolute aanrader voor iedereen!
Misschien ben je net als mij een bourgondiër? Geen schrik want een Schnitzel met groentengarnituur en frieten kost er amper 13 euro. Eten en drinken is er goedkoop en nog goedkoper als je bedenkt dat je 
in een metropool rondloopt.
Ook de kunstminnende ik bleef niet op zijn honger zitten. Dankzij een bezoek aan het Hamburger Bahnhof Museum zag ik een prachtige geluidsinstallatie getiteld 'murder of the crows'. Janet Cardiff & George Bures Miller bouwden de grootste muziekinstallatie tot nu toe. Maar liefst 98 luidsprekers en 20 versterkers brachten een akoestisch schouwspel waar ik zelfs stil van werd. Je zit in het midden van een grote akoestische zaal. Alle luidsprekers staan op verschillende plekken naar jou gericht. uniek is dat elke luidspreker een ander geluid brengt. De opvoering bestaat uit 3 verhaallijnen. In één verhaallijn komt een orkestsamenspel voor. Elke luidspreker vertegenwoordigde 1 instrument. Je zat werkelijk in het midden van een orkest vertegenwoordigd door luidsprekers. Beluister een fragment
Inderdaad, ik heb het goed naar mijn zin gehad. Berlijn is dan wel niet zo charmant als Londen maar is zeker prikkelend anders.
| Commentaar |
|
