Beangstigend is het wel. Al enkele dagen lees ik berichten die te maken hebben met overledenen.
Zo stapt Dela bijvoorbeeld uit de gedenksite respectance. Uit een andere nieuwsbrief pikte ik nog mee dat online rouwen erg 'in' is.
En wil nu dat net vandaag zangeres Yasmine zichzelf het leven ontneemt.
Facebookgroepen schieten als paddenstoelen uit de grond ook twitter kent veel rouwbetuigingen #yasmine.
Ook respectance, de facebook voor doden, heeft zijn eigen Yasmine pagina. http://nl.respectance.com/Yasmine/
Er is dus degelijk leven na de dood.
Net zoals de koffietafel de verloren familieleden herenigt, brengen ook sociale media mensen bij elkaar.
Ze zoeken samen steun in het rouwproces. Ook de begrafenissector is hier bewust van.
Er worden websites gelanceerd die hier volledig op inspelen.
Wat denk je van de uitvaart volgen via webcam? Of groeten via webcam?
Ik ben niet zo into 'online condoleren'. Het is en blijft een medium dat iedereen op een andere manier gebruikt en interpreteert.
Sommige functionaliteiten zoals een cam op de overledene kan voor niet mobiele personen wel interessant zijn.
Toch vraag ik me af waar deze privacy 2.0 nul zal eindigen.
Wat is moreel toelaatbaar en wat niet? Mogen we de virtuele doden porren? Is het nodig om doden 'levend' te houden in het digitale tijdperk?
Waar trekken we de grens?
| Commentaar |
|
|
|||||||||||
|
|||||||||||
